Creativiteit in het onderwijs

…Onlangs op een studiedag binnen het onderwijs een filmpje gezien van Ken Robinson. En dit filmpje wil ik graag met jullie delen.

Voor degene die hem niet kennen; Ken Robinson is een Britse auteur, spreker en adviseur op gebied van kunstonderwijs voor overheden, non-profitorganisaties, onderwijs- en culturele instellingen. Hij staat vooral bekend als internationaal expert en voorvechter van creativiteit en innovatie in het onderwijs en het bedrijfsleven.

Het filmpje moet je ongetwijfeld meerdere keren bekijken om het echt goed tot je te laten doordringen. Althans dat was voor mij wel het geval.
Het is gesproken in het Engels, springt met een rap tempo tussen de diverse onderwerpen heen en weer en is uiteraard met wat Amerikaanse humor, die in ieder geval voor mij niet direct overkwam. In beeld zie je veel dingen gebeuren; in de tekeningen, in de teksten, het wegboenen van geschetste situaties en herindelen van je beeldvorming, waardoor je snel dingen mist. Goed opletten dus!
Maar buiten deze creatieve communicatiewijze, zit er zo ontzettend veel nuttige informatie in. Vraagstukken om over na te denken, visies om te bediscussiëren of om ze juist te volgen, en denkwijzen om geïnspireerd door te raken. Ook als je niet in het onderwijs werkt, of op enige wijze educatief werk doet. Het filmpje is wat mij betreft voor iedereen interessant.

Ja… ik kan er voor kiezen hier een hele column over te schrijven, maar eigenlijk wil ik dat niet. Er wordt heel veel in gezegd en ik laat het aan een ieder over, om zich er wel of niet door te laten inspireren. Ik ga er vanuit dat iedereen hier iets persoonlijks uit kan halen voor zijn of haar situatie. Kleine of grote dingen.
Wie ben ik om daar een oordeel over te vellen?

Voor mezelf haal ik er uit dat creativiteit centraal gezet kan blijven worden in het onderwijs. Dat we creatief om moeten gaan met de toekomst, en met de huidige situaties waar we mee te maken krijgen.
Met name in het middenstuk waarin ADHD wordt besproken, ‘rugzakkinderen’, school dropouts en zijn kijk op de ontstane situatie in de huidige maatschappij. Dat inspireert mij om onze omgeving positief te stimuleren en eruit te halen wat er in zit, in plaats van op de afgebakende wegen altijd maar onze weg te belopen… Als iemand met een creatieve oplossing komt of met een eigen gekozen weg, laten we dat bejubelen en sturing geven op de manier zoals diegene dat nodig heeft.
Voor mij nogmaals een herinnering, we zijn geen eenheidsworst, of hamsters in een tredmolen. We zijn individuen met een mening, met een zienswijze, met verwachtingen, met een eigen leerstijl, met creativiteit, met een eigen toekomstbeeld!

En zo kan ik nog wel even doorgaan, nog zoveel meer wat ik eruit kan halen. Fijn om zulke interessante dingen voorbij te zien komen op een studiedag.
Hopelijk raken jullie net zo geïnspireerd!